Meer

Archive | Reisverslagen

Vakantie: op reis door Maleisië en Thailand

Met een dubbel gevoel, na de verschrikkelijke vliegramp met de vlucht van Malaysia Airlines gisteren, stap ik vanmiddag in het vliegtuig voor een reis naar Maleisië. Komende vier weken maak ik een reis door achtereenvolgens Singapore, Zuid-Thailand en Maleisië. Een bijzondere reis langs wereldsteden als Singapore, Bangkok en Kuala Lumpur, maar ook langs tropische Thaise en Maleisische eilandjes en het regenwoud van Borneo.

De eerste twee bestemmingen van mijn reis (Singapore en Bangkok) heb ik beide al twee keer eerder bezocht. Maar daarna staan er nieuwe dingen op het programma. Vanuit Bangkok reis ik verder naar de Thaise eilanden Koh Tao en Koh Phangan. Daarna steek ik de grens over naar Maleisië, waar ik het grootste deel van mijn vakantie zal doorbrengen. Ik wil onder meer de steden Kuala Lumpur, Melaka en Georgetown (Penang) bezoeken. Ook ga ik naar het regenwoud van Sabah, op het Maleisische deel van Borneo. Waarschijnlijk sluit ik mijn reis af op de tropische Perhentian eilanden.

Net als andere jaren zal ik op deze website een blog bijhouden. Ook zal ik regelmatig foto’s posten via Twitter en Facebook. De komende weken dus even geen politiek op deze website, dat komt vanaf half augustus weer.

Mumbai en terug naar huis

India FlagDe laatste dag in India heb ik doorgebracht in één van de grootste steden ter wereld: Mumbai. Deze enorme metropool, veel bekender onder de oude naam Bombay, ligt op een serie (schier)eilanden in de Arabische Zee. Deze natuurlijke ligging is prachtig, maar zorgt ook voor veel problemen. De stad is zo gegroeid, dat de smalle eilanden eigenlijk niet groot genoeg meer zijn voor alle mensen, auto’s en taxi’s. Omdat India deze dag Onafhankelijkheidsdag vierde waren veel bezienswaardigheden gesloten, maar een wandeling door de stad en een boottocht naar Elephanta Island vormde toch een mooie laatste dag voor ik weer op het vliegtuig naar huis stapte.

Mumbai 1

De belangrijkste bezienswaardigheden in Mumbai zijn koloniale gebouwen uit de Britse tijd. Zo is er het centrale station Victoria Terminal, dat van buiten meer lijkt op een tropisch paleis dan op een station. Aan zee staat de Gateway of India, een triomfboog die de grootsheid van het Britse rijk moest uitbeelden. Het is wel ironisch dat enkele jaren later de laatste Britse soldaten juist bij deze boog Mumbai verlieten na de onafhankelijkheid van India. Naast de boog staat het Taj Mahal hotel, een luxe hotel dat helaas wereldberoemd werd bij de terroristische aanslagen in 2008, toen vele toeristen en personeelsleden hier werden gegijzeld en werden vermoord.

Mumbai 2

Voor de kust van Mumbai ligt Elephanta Island. Het contrast met het moderne Mumbai kan bijna niet groter zijn. Op het eiland liggen een aantal grotten, waar hindoes tussen de 5ste en de 8ste eeuw heiligdommen hebben opgericht. In de grotten zijn prachtige beelden van Shiva en andere hindoegoden uitgehakt.

Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

‘Echt vakantie’ in tropisch Varkala

India FlagNa het koloniale stadje Kochi en de natuur in de backwaters (zie mijn vorige blog) is het tropische badplaatsje Varkala mijn derde en laatste bestemming in de zuidelijke deelstaat Kerala. Varkala ligt prachtig op hoge kliffen boven de Arabische Zee. Ik verblijf hier in een modern bamboehutje vlakbij van zee. Een zeer geschikte plek voor nog een paar dagen ‘echt vakantie’ aan het einde van mijn reis door India.

 

imageimage

Anders dan in Goa, de Indiase strandbestemming bij uitstek, zijn de badplaatsen in Kerala nog nauwelijks ontwikkeld. Er zijn er eigenlijk maar twee: Kovalam, waar zich een begin van massatoerisme ontwikkelt, en het relaxte Varkala, een echte backpackersbestemming. Op de rand van de noordelijke klif bevinden zich de meeste guesthouses, restaurantjes en winkeltjes. Onder de kliffen liggen verschillende strandjes. Eén daarvan is heilig voor hindoes, zij komen hierheen om de as van hun overleden familieleden uit te strooien in zee. De andere stranden zijn vrijwel verlaten, op een paar westerse reizigers na.

image

Wanneer je over de klif loopt of op één van de terrasjes zit, heb je een bijzonder uitzicht over zee. Af en toe zie je dolfijnen springen en in de lucht zweven veel roofvogels, waaronder de grote, op vis jagende, brahmaanse wouw. Af en toe duikt er één naar beneden en haalt een vis of een kwal uit het water. En ‘s avonds is er een prachtige zonsondergang boven zee, waardoor de lucht tussen de palmbomen vuurrood kleurt.

imageimage

Na een paar dagen vakantie in Varkala, reis ik morgen door naar mijn laatste bestemming: de miljoenenstad Mumbai. Van daaruit zal ik terugvliegen naar Nederland. Kijk voor meer foto’s van mijn reis op Twitter of Facebook.

Kochi: koloniale geschiedenis en de backwaters

India FlagNa drie weken reizen door hectisch Noord-India, breng ik de laatste week van mijn vakantie door in de deelstaat Kerala, in de zuidwestpunt van India. Het lijkt een totaal andere wereld: de mensen zijn wat welvarender, het is er minder vies en chaotisch en het is hier zeker tien graden koeler dan in het benauwde noorden. Ook het eten is anders: rijst in plaats van brood, scherper gekruid en veel gebruik van kokos, vis en vers fruit. Kerala lijkt bijna een beetje op het relaxte Zuidoost-Azië. Een mooie plek om bij te komen van de reis door India.

imageimage

Kochi (vroeger bekend als Cochin) trekt al sinds de tijd van de oude Grieken mensen van over de hele wereld aan. Cochin ligt aan de Malabarkust, ook wel de Peperkust genoemd. Griekse handelaren kwamen hier al voor de kruiden, later gevolgd door Romeinen, Chinezen, Arabieren, Portugezen, Nederlanders en Engelsen. Chinese handelaren van het hof van Kublai Khan lieten hier in de 13de eeuw de kenmerkende Chinese visnetten achter, die nog altijd worden gebruikt. Tussen 1503 en 1663 was de stad Portugees. De ontdekkingsreiziger Vasco da Gama lag hier 14 jaar begraven in een kerkje dat er nog altijd staat, de oudste Europese kerk in India. Vervolgens was Kochi tot 1814 in Nederlandse handen. Je vind er onder meer nog een Nederlandse begraafplaats, oude VOC-kantoren en pakhuizen en een synagoge.

image

Vanuit Kochi heb ik een bezoek gebracht aan de backwaters. Dit is een keten van brakwaterlagunes langs de kust. Op traditionele rijstschepen en in kano’s kun je hier doorheen varen, langs palmbossen, visnetten en kleine dorpjes. Een bijzondere ervaring in een land waar zoveel natuur heeft plaatsgemaakt voor verstedelijking.

imageimage

Inmiddels ben ik aangekomen in Varkala, een klein badplaatsje in het zuiden van Kerala gelegen op hoge kliffen boven de Arabische Zee. Hier heb ik nog een paar dagen ‘echt vakantie’, voor ik via Mumbai terug naar huis reis. Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Hoog water in Varanasi

India Flag‘Ouder dan de geschiedenis, ouder dan de traditie, ouder zelfs dan de legende, het lijkt tweemaal zo oud als die allemaal samen.’ Zo omschreef schrijver Mark Twain Varanasi, één van de oudste levende steden ter wereld. De aan de heilige Ganges gelegen stad, gewijd aan de god Shiva, is voor hindoes de heiligste plek op aarde. Als je hier sterft zou je onmiddellijk mosksha bereiken, verlichting van de cyclus van sterven en wedergeboorte. Tal van ouderen komen dan ook hierheen om te sterven en gecremeerd te worden op één van de crematieghats.

imageimage

Normaal gesproken zijn er tientallen ghats (trapkades) langs de Ganges, waar het zoemt van de activiteiten: pelgrims die een bad nemen in de rivier, crematies, priesters en sadhoes die rituelen uitvoeren en reizigers die langs de kades lopen. Helaas is het op dit moment extreem hoog water in Varanasi. De ghats zijn helemaal onder water verdwenen en ook de traditionele boottochtjes over de Ganges zijn niet mogelijk door het snel stromende water. Veel van de typische taferelen zijn dus afwezig, maar Varanasi blijft een indrukwekkende en intrigerende stad, waar op elke straathoek wel iets te beleven valt.

image

Bovendien ligt mijn guesthouse aan de Ganges. Vanaf het dakterras, waar altijd een koel windje staat, heb je een mooi uitzicht over de enorm brede rivier. Met enige regelmaat komt er een dode koe langs drijven, en af en toe drijft er ook een in doeken gewikkeld lichaam van een mens langs. Het kan zijn dat de nabestaanden niet genoeg geld hadden voor voldoende hout om het lichaam helemaal te cremeren, maar in sommige gevallen wordt een lichaam ook zo in de Ganges gegooid, bijvoorbeeld bij sadhoes of als je bent gestorven aan de beet van een cobra. De dood is in Varanasi altijd heel zichtbaar aanwezig.

imageimage

Vandaag heb ik vanuit Varanasi een bezoek gebracht aan Sarnath, net zo heilig als Varanasi, maar dan voor een andere religie. Sarnath is één van de vier heiligste plaatsen voor boeddhisten, allen verbonden met gebeurtenissen uit het leven van Boeddha. Nadat Boeddha in Bodhgaya verlichting had bereikt, gaf hij hier in 530 voor Christus zijn eerste preek en zette daarmee volgens de gelovigen het Wiel der Wet in werking. Naast stoepa’s uit de derde eeuw voor Christus, waarin relieken van Boeddha zouden worden bewaard, hebben ook tal van boeddhistische gemeenschappen uit andere landen hier recentere tempels en kloosters gebouwd. Je vind in Sarnath onder meer Japanse, Chinese, Thaise, Tibetaanse en Birmese tempels, die druk worden bezocht door pelgrims en toeristen uit deze landen.

Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Udaipur: de meest romantische stad van India

India FlagUdaipur staat bekend als de meest romantische stad van India. Het ligt prachtig aan Lake Pichola, waarin twee eilandpaleizen lijken te drijven. Op de oever staan het grote stadspaleis van de maharana en de prachtige bewerkte Jagdishtempel uit de 17de eeuw. Overdag zweven er kraanvogels, zilverreigers en roofvogels boven de stad, maar zodra de zon onder gaat komen er enorme zwermen vliegende honden tevoorschijn, grote vleermuizen met een spanwijdte tot bijna 2 meter. Een bijzondere ervaring om duizenden vliegende honden over de mooi verlichte paleizen en het meer te zien vliegen.

image

De maharana’s van Mewar, die regeren vanuit het stadspaleis van Udaipur, zijn de langst regerende koninklijke dynastie ter wereld. De huidige maharana in de 67ste in een ononderbroken lijn. De dynastie gaat terug tot de tweede eeuw na Christus en sinds het jaar 734 regeren ze over het zuidelijk deel van Rajasthan. Eerst gebeurde dit vanuit Chittaurgarh, sinds de 16de eeuw vanuit de nieuwe hoofdstad Udaipur. Hun enorme stadspaleis strekt zich ruim een kilometer langs de oevers van het meer uit.

imageimage

Het is opmerkelijk hoeveel toeristen er rondlopen in Udaipur. Het is me een raadsel waar die opeens vandaan komen, want Udaipur ligt niet direct centraal en het lijkt hier aanmerkelijk drukker dan in bijvoorbeeld Jaipur, Jodhpur of Pushkar. Maar misschien kiezen veel reizigers er net als ik wel voor hier wat langer te blijven en lijkt het daardoor drukker. Udaipur heeft wat minder last van klantenlokkers dan andere steden in Noord-India en dat maakt het tot een relaxte stop op een reis door dit deel van het land.

imageimage

Mijn volgende bestemming zal een stuk hectischer zijn. Morgen verlaat ik Rajasthan en vlieg ik via Delhi naar Varanasi, de heilige stad aan de Ganges. Kijk voor meer foto’s van Udaipur op Twitter of Facebook.

Pushkar: heilig voor pelgrims, hippies en backpackers

India FlagNa grote Indiase steden als Delhi, Jaipur en Jodhpur, was ik wel toe aan de rust van een dorpje. De afgelopen dagen heb ik daarom doorgebracht in Pushkar, een relaxed dorpje in Rajasthan gelegen rond een heilig meer. Het is al millennia lang een belangrijk bedevaartsoord voor hindoes. Ook trekt het al sinds de tijd van de hippie trail westerse reizigers aan, niet alleen vanwege de gemoedelijkheid en het historische en religieuze belang, maar ongetwijfeld ook vanwege de bhang (marihuana) die hier gemakkelijk te krijgen is.

image

Pushkar is één van de weinige plekken in de wereld waar een tempel staat voor Brahma, naast Vishnoe en Shiva het derde deel van de goddelijke drieëenheid van de hindoes. Hij zou hier een demoon hebben verslagen, een offerceremonie hebben uitgevoerd en de vergadering van alle goddelijke wezens bij elkaar hebben geroepen. Genoeg aanleiding voor honderdduizenden pelgrims om hier ieder jaar een bad te nemen in het heilige meer. Ook Mahatma Gandhi heeft een deel van zijn as in het meer laten uitstrooien.

imageimage

De bhang heb ik maar gelaten voor wat het is, maar het is fijn om even een paar dagen door te brengen in een dorpje met weinig auto’s en veel leuke reizigersrestaurantjes, waar je ook iets anders kunt krijgen dan Indiase thali’s. Ook is Pushkar een mooi voorproefje van de voor hindoes allerheiligste stad Varanasi, dat ik later deze reis nog zal bezoeken. Maar eerst reis ik morgen uitgerust verder naar mijn laatste bestemming in de deelstaat Rajasthan: Udaipur.

Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Jaipur en Jodhpur: roze en blauw

India FlagVeel steden in de Indiase deelstaat Rajasthan hebben hun eigen kleur. Zo staat de hoofdstad Jaipur bekend als roze stad en is Jodhpur onmiskenbaar blauw. Beide koningssteden zijn gebouwd rond prachtige paleizen en forten van maharadja’s. De afgelopen dagen heb ik deze twee kleurige steden bezocht, de eerste twee van vier stops in Rajasthan. Morgen reis ik verder naar Pushkar en eind deze week naar Udaipur.

imageimage

De roze stad Jaipur is eigenlijk meer oranje. Hoogtepunten van deze stad zijn het paleis van de maharadja, het observatorium Jantar Mantar met haar enorme astronomische meetinstrumenten en de Hawa Mahal (Paleis der Winden), van waaruit de vrouwen van de harem onbespied het leven buiten het paleis konden bekijken en ondertussen konden genieten van de natuurlijke airco. Net buiten de stad ligt het Amber Fort, het verstevigde paleis van de maharadja’s van Jaipur.

image

Boven de blauwe stad Jodhpur torent een van de meest indrukwekkende forten van India uit. Het Mehrangarh Fort ligt prachtig op een soort tafelberg boven de stad. Het valt nauwelijks te zien waar de berg ophoudt en de muren van het fort beginnen, zo mooi gaat het fort op in de omgeving. Ook het interieur van het fort is prachtig, maar het leukste is eigenlijk de wandeling over de muren, met uitzicht op de blauwe huizen van Jodhpur onder je. In de verte hoor je nog vaag de altijd aanwezige geluiden van Indiase steden: getoeter van riksja’s, het geroep van verkopers en af en toe de bel van een tempel of de oproep tot gebed van een moskee.

image

Mijn guesthouses in Jaipur en Jodhpur waren overigens ook een kennismaking met twee van de vele minderheidsreligies van India. Het guesthouse in Jaipur was eigendom van sikhs, een monotheïstische godsdienst waarvan de mannelijke aanhangers een tulband en een dolk dragen. Mijn guesthouse in Jodhpur werd beheerd door een Jainfamilie, aanhangers van de godsdienst die letterlijk geen vlieg kwaad doet. Alle Jain zijn strikt vegetariër en dragen geen leer, maar de meest fanatieke gelovigen vegen zelfs de weg waarop ze lopen eerst schoon met een bezem, zodat ze geen mieren vertrappen. Daar kan de Partij voor de Dieren nog een voorbeeld aan nemen…

image

Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Taj Mahal: de eeuwige traan van Shah Jahan

India Flag‘A teardrop on the cheek of eternity’ (Rabindranath Tagore). ‘The embodiment of all things pure’ (Rudyard Kipling). Zelfs de grootste dichters en schrijvers komen woorden tekort om de Taj Mahal te omschrijven. De in de 17e eeuw door Shah Jahan gebouwde Taj Mahal in Agra is een ongekend monument voor de liefde en volgens velen het mooiste gebouw ter wereld. Waar andere bekende gebouwen soms wel eens kunnen tegenvallen in het echt, blijft de Taj Mahal elke verwachting overtreffen.

imageimage

Toen zijn favoriete vrouw in 1631 overleed, besloot de islamitische Mogolkeizer Shah Jahan een mausoleum te bouwen dat zijn weerga niet zou kennen. Maar liefst 22 jaar werd er aan het witmarmeren gebouw gewerkt door meer dan 20.000 arbeiders, niet alleen uit India, maar ook uit Centraal Azië en zelfs Europa. Kort nadat het mausoleum was voltooid werd de keizer afgezet door zijn zoon en opgesloten in Agra Fort, waar hij de rest van zijn leven slechts door een raam naar zijn creatie kon kijken. Na zijn dood werd Shah Jahan in de Taj Mahal begraven, naast zijn favoriete echtgenote.

image

Mijn hostel in Agra is gelegen in de backpackerswijk Taj Ganj, direct ten zuiden van de Taj Mahal. Het hostel zelf is niet heel bijzonder, maar vanaf het dakterras biedt het wel een prachtig uitzicht op de Taj Mahal. Afgelopen twee dagen heb ik daar veel tijd doorgebracht, met een boek of een drankje genietend van waarschijnlijk één van de mooiste uitzichten die de wereld te bieden heeft: een met het verstrijken van de dag langzaam van kleur veranderende Taj Mahal.

image

Behalve de Taj Mahal heb ik ook twee andere belangrijke bouwwerken van de Mogoldynastie van Shah Jahan bekeken: Agra Fort en de overblijfselen van de keizerlijke stad Fatehpur Sikri. Beide werden in de 16de eeuw gebouwd door zijn voorganger Akbar. Onder zijn keizerschap bloeide cultuur, wetenschap en economie van India op. Hij voerde een bewind van religieuze tolerantie: hoewel hij zelf gelovig moslim was, probeerde hij in dialoog met andere religies te komen tot een symbiose. Zijn tolerantie kende overigens wel grenzen: politieke tegenstanders executeerde hij door ze te laten verpletteren door zijn favoriete olifant.

image

In Delhi en Agra heb ik vooral de sporen van de islamitische geschiedenis van India gevolgd. Dat gaat vanaf nu veranderen, want morgen reis ik verder naar de staat Rajasthan, waar de geschiedenis vooral wordt bepaald door het hindoeïsme. Eerst bezoek ik Jaipur, daarna reis ik verder deze deelstaat in. Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Delhi: wat nou cultuurshock?

India Flag

Ik ben veel gewaarschuwd voor de enorme cultuurshock, die me de eerste dagen in Delhi te wachten zou staan. Maar eerlijk gezegd valt het tot nu toe erg mee. Natuurlijk, Delhi is lawaaiig, druk, heet, chaotisch en vies, maar voorlopig vind ik het vooral heel gaaf om rond te lopen tussen al die plaatjes die je van films en tv kent: de riksja’s, de koeien en de drukte. Natuurlijk is er ook veel armoede, viezigheid en ellende, maar het is een kleurrijke wereld die geen moment verveelt. Misschien heb ik me mentaal voorbereid op erger, of misschien ben ik inmiddels wel afgestompt door veel reiservaring, maar de cultuurshock blijft voorlopig uit.

imageimage

De middag na aankomst heb ik vooral een beetje rondgelopen door de buurt rond mijn hotel. Ik verblijf in de buurt van New Delhi Station, op loopafstand van Pahar Ganj. Wat Khao San Road is voor Bangkok en Jalan Jaksa voor Jakarta, dat is Pahar Ganj voor Delhi: het backpackerscentrum van de stad. Het zit vol met hostels, winkeltjes, reisbureaus en restaurants waar ze bananapancakes verkopen. En zoals wel vaker op dit soort plekken trekt het ook een groot aantal charlatans en oplichters aan. Niet echt gemiddeld India, maar wel leuk om een hapje te eten op één van de vele dakterrassen. Ook ben ik langs een aantal plekken in New Delhi gewandeld, zoals Connaught Place, Delhi Gate en de grootste Sikhtempel van de stad.

image

De tweede dag heb ik twee belangrijke monumenten in Zuid Delhi bezocht. De Qutb Minar is een hoge minaret uit 1202, gebouwd op de plek waar twee eeuwen eerder de eerste moskee van India werd gebouwd. Eeuwenlang was het de hoogste minaret ter wereld. Zo mogelijk nog bijzonderder is de ijzeren pilaar uit de 4de eeuw die hier staat. Het is een raadsel hoe ze in die tijd deze roestvrije pilaar hebben gemaakt. Elders in Zuid Delhi, in een mooi park, staat de prachtige tombe van Humayun. Dit mausoleum geldt als een van de voorlopers van de beroemde Taj Mahal.

imageimage

Vandaag ben ik Oud Delhi ingedoken, het meest chaotische deel van de stad. Rond de hoofdstraat Chandni Chowk liggen drukke bazaars en twee belangrijke 17de eeuwse islamitische monumenten: het Rode Fort en de Jama Madjid, de enorme Vrijdagmoskee van Delhi. Beide zijn gebouwd door Shah Jahan, die ook de Taj Mahal in Agra liet bouwen. Dat is mijn volgende bestemming, donderdag zal ik de Taj Mahal bezoeken.

Kijk voor meer foto’s op Twitter of Facebook.

Vakantie: op reis door India

India FlagTot en met 18 augustus is de Haarlemse gemeenteraad met zomerreces. Zoals eigenlijk elk jaar gebruik ik dit reces voor mijn andere grote passie naast de politiek: reizen. De komende vier weken ga ik backpacken door één van de meest kleurrijke en fascinerende landen ter wereld: India. Het wordt een bijzondere reis langs eeuwenoude monumenten en moderne wereldsteden, door woestijnen en tropische palmenbossen en langs tempels van meer dan tien verschillende religies.

Dit weekend vlieg ik via Londen naar Delhi, de hoofdstad van India. De eerste drie weken zal ik door Noord-India reizen, langs de wereldberoemde Taj Mahal, de forten, paleizen en tempels van Rajasthan en de heiligste stad voor hindoes Varanasi, gelegen aan de heilige Ganges. De laatste week breng ik door in Zuid-India: de wat meer relaxte tropische deelstad Kerala en India’s grootste stad Mumbai.

Net als andere jaren zal ik op deze website een blog bijhouden. Ook zal ik regelmatig foto’s posten via Twitter en Facebook. De komende weken dus even geen politiek op deze website, dat komt vanaf half augustus weer.

Luxor: het oude Thebe

EgypteDe derde en laatste stop op onze reis langs het oude Egypte is Luxor. In de oudheid lag hier de stad Thebe, eeuwenlang de belangrijkste stad van Egypte. Hier stond de belangrijkste tempel Karnak en lieten de farao’s zich begraven in prachtige versierde rotsgraven aan de overkant van de Nijl. Voor velen het hoogtepunt van een reis door Egypte.

Anubisimage

We zijn hier inmiddels drie volle dagen. Tijdens de eerste dag hebben we Luxor zelf bekeken. Luxor kent twee grote tempels: Karnak en Luxor Tempel. Karnak was de belangrijkste tempel van het oude Egypte. Het is een enorm complex. Luxor Tempel is wat kleiner, maar als geheel beter behouden. Bovendien is deze tempel ‘s avonds prachtig verlicht, waardoor je een bijzondere avondwandeling door de tempel kunt maken. In het Luxor Museum zijn veel vondsten uit de graven en tempels van het oude Thebe te zien.

Hatsepsoet liet zich als man afbeelden

Gisteren hebben we het Dal der Koningen bezocht. Hier liggen tal van farao’s begraven in ondergrondse tombes die verstopt lagen in de rotsen. Het mocht echter niet baten: op één na zijn alle tombes leeggeroofd, meestal al in de oudheid. Alleen de relatief kleine tombe van Toetanchamon werd nog onaangeroerd gevonden. De overige tombes zijn er niet minder indrukwekkend om: de muren zijn prachtig versierd met kleurige reliëfs en schilderingen. Helaas is het maken van foto’s in de tombes verboden. Na het Dal van de Koningen hebben we de graftempel van Hatsepsoet bekeken, één van de weinige vrouwelijke farao’s van het oude Egypte. Zij liet zich afbeelden als mannelijke farao, inclusief de traditionele baard.

De dodentempel van Ramses IIILuxor Tempel by night

Vandaag hebben we op de fiets de rest van de tempels en tombes van de Dodenstad van Thebe bezocht. Verschillende farao’s lieten hier dodentempels bouwen. En naast de graven van de farao’s liggen er ook tombes van koninginnen, hoge ambtenaren en edelen. En zelfs de arbeiders die de tombes van de farao’s aanlegden, bouwden in hun vrije tijd rijkversierde tombes voor zichzelf achter hun dorp. Vaak zijn deze tombes voorzien van een minipiramide, een gebruik dat de farao’s al tweeduizend jaar eerder hadden losgelaten.

Veel meer foto’s van mijn reis door Egypte kun je vinden op mijn Twitter of Facebook.

Aswan en Abu Simbel

EgypteAswan ligt helemaal in het zuiden van Egypte, niet ver van de grens met Soedan. Het doet hier duidelijk Afrikaanser aan dan in het meer Arabische Cairo. Een groot deel van de bevolking bestaat uit Nubiërs, die een stuk donkerder zijn dan andere Egyptenaren. En ook de producten in de souq en het eten zijn meer Afrikaans dan Midden-Oosters.

De Nijl bij Aswan

Al met al is Aswan een stuk relaxter dan Cairo. Dat komt misschien ook wel door de Nijl, die zich hier traag een weg baant tussen rotsen en eilandjes. De snelheid is eruit door de grote stuwdammen die hier in de buurt veel Nubisch land onder water hebben gezet. De rivier ligt bovendien prachtig, vrijwel direct grenzend aan de woestijn. Op het water varen veel felucca’s, de typisch Egyptische zeilboten. Een dagje Aswan bestaat vooral uit slenteren over de souq en langs de Nijl, boottochtjes en af en toe wat oudheden bekijken, die hier overal liggen.

Abu SimbelAbu Simbel

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Abu Simbel, dat direct aan de grens met Soedan aan het Nassermeer ligt. Om 4 uur ‘s ochtends vertrekken alle minibusjes en bussen in een konvooi voor de 3 1/2 uur durende tocht door de woestijn. Het doel is de lange reis meer dan waard: een prachtig bewaard gebleven tempel, die in de jaren ’60 in zijn geheel is verplaatst naar hoger gelegen terrein om overstroming door de aanleg van het stuwmeer te voorkomen.

Bootje naar Philae

Abu Simbel is meer nog dan een religieuze tempel één grote zelfverheerlijking van een van de succesvolste farao’s die het land ooit heeft gekend: Ramses II. Deze farao liet in de dertiende eeuw voor Christus een tempel bouwen, waar de beelden van de goden werden overschaduwd door de beelden van hemzelf. Voor de tempel staan vier enorme beelden van Ramses en ook binnen in de tempel heeft hij een prominente rol in de reliëfs en beelden. Zijn beeld staat achterin de tempel tussen de drie belangrijkste goden. Twee keer per jaar straalt het licht van de zon helemaal tot achterin de tempel binnen en verlicht zijn beeld. Een goddelijk teken dat zijn status moest onderstrepen. Van valse bescheidenheid had Ramses duidelijk geen last.

De piramides bij Cairo

EgypteDe eerste volle dag in Egypte hebben we besteed aan datgene wat iedereen meteen met Egypte associeert: de piramides. In totaal liggen er ruim honderd piramiden in de woestijn ten zuidwesten van Cairo, de meeste ruim 4000 jaar oud. Wij hebben vandaag onder andere de alleroudste piramide (de piramide van Djoser in Sakkara) en de beroemdste drie piramides (de piramides van Gizeh) bezocht.

Piramides van Gizeh

Piramide van Djoser

Farao Djoser was zo’n 4700 jaar geleden de eerste farao die op het idee kwam om zichzelf te laten begraven in een piramide. Het was nog geen gladde driehoekige piramide, maar een trappiramide. Hij koos daarvoor een materiaal waarmee nog nooit op zo’n grote schaal werd gebouwd: steen. Het is waarschijnlijk het allereerste grote stenen monument ter wereld.

Reliëfs in een mastabaPiramide van Chefren

De piramidebouw beleefde zo’n tweehonderd jaar later haar hoogtepunt, toen drie verschillende farao’s de piramides van Gizeh bouwden. Deze piramides zijn het enige nog overgebleven klassieke wereldwonder. Iedereen kent plaatjes van deze piramides en de sphinx, die erbij staat. Maar het blijft heel bijzonder ze in het echt te zien. Dit ondanks de honderden zeer opdringerige verkopers, kamelendrijvers en gidsen, die door het teruggelopen toerisme nog vasthoudender zijn dan ooit.

Kamelendrijvers

Slechts een beperkt aantal farao’s hebben een piramide gebouwd. Later werd er gekozen voor meer verborgen graven, uitgehakt uit de rotsen bij Luxor. Deze graven zullen we later deze reis nog bezoeken.

 

Toch naar Egypte

EgypteAl langer heb ik het plan om een keer met mijn moeder naar Egypte te gaan. Zij wil daar al langer heen, maar liever niet alleen. En ook ik wil de piramides, tempels en graven van het oude Egypte wel eens zien. Toen we in de herfst onze vlucht boekten, was het relatief rustig. Maar door alle onrust in Cairo en de noordelijke steden sloeg de afgelopen maanden natuurlijk de twijfel wel een beetje toe. Is het wel verstandig? En is het wel leuk om op vakantie te gaan in een land waar zoveel onvrede en onrust heerst? Toch vertrekken we morgen naar Egypte.

Abu SimbelDe afgelopen weken heb ik het nieuws over Egypte nauwlettend in de gaten gehouden. Daaruit blijkt dat de situatie weliswaar onvoorspelbaar is, maar dat de protesten zich sterk concentreren op slechts een paar plekken. Er is bovendien geen negatief reisadvies voor Egypte. Veel toeristen blijven weg, maar de reizigers die wel gaan worden met open armen ontvangen en ondervinden weinig hinder. Bovendien wordt het land door de wegblijvende toeristen alleen maar verder in economische ellende gestort, terwijl er in veel toeristische bestemmingen helemaal niets aan de hand is. En tenslotte vind ik het als politicoloog natuurlijk ook wel erg interessant om het land juist nu te bezoeken.

Kortom: we gaan. En ik heb er heel veel zin in. Wel hebben we het programma wat omgegooid. Oorspronkelijk was het plan om drie dagen naar Cairo te gaan en vier dagen naar Luxor. We gaan nu slechts één volle dag naar Cairo en verblijven buiten het centrum, in de buurt van de piramides. Daarna vliegen we naar Aswan, in het zuiden van Egypte. Van daaruit willen we Abu Simbel bezoeken, de tempel vlakbij de grens met Soedan. We sluiten de reis af in Luxor, waar onder meer de Vallei der Koningen en de tempels van Luxor en Karnak op het programma staan.

De komende week kun je op deze website mijn reis door Egypte volgen. Ook zal ik regelmatig foto’s plaatsen op Twitter en Facebook.