Meer

Archive | juli, 2007

Belize City

BelizeIn welke stad ter wereld krijg je, wanneer je vraagt waar je ergens een restaurant voor het avondeten kunt vinden, als antwoord “nergens”? Het klinkt bizar, maar het is mij gebeurt in Belize City, de grootste stad van Belize.

Ik heb inmiddels Guatemala definitief verlaten en ben zaterdag met de bus naar Belize gereden, het enige Engelssprekende land van Midden-Amerika. Hier ben ik eerst twee dagen in Belize City gebleven. Dat was niet bepaald een genoegen, want Belize City is de meest troosteloze stad waar ik ooit ben geweest. Het stadje (dat slechts 60.000 inwoners telt van de 220.000 inwoners die Belize in totaal heeft) is grotendeels lelijk, stoffig en vol met ongure figuren. In het weekend is bovendien alles gesloten. En met alles bedoel ik ook echt alles. Zelfs ALLE restaurants van de stad zijn op zaterdag- en zondagavond gesloten! En ik was natuurlijk uitgerekend zaterdag en zondag in de stad. Ik heb me dan ook vooral opgesloten in mijn hostel, waar ik samen met andere reizigers pizza’s bestelde (dat kon dan weer wel) om die op te eten op het terras met prachtig uitzicht op de haven.

Gelukkig bleek het wel mogelijk om zondag overdag een tour te boeken naar Lamanai, een van de grootste Maya-ruines van Belize. Deze is alleen bereikbaar per boot, een prachtige tocht van anderhalf uur over de New River. Onderweg zie je vele vogels, krokodillen en Mennonieten, een kleine uiterst conservatieve sekte, oorspronkelijk uit Nederland en Duitsland afkomstig. De Maya-ruines zelf zijn met name bijzonder omdat een aantal tempels en piramides zijn versierd met gigantische stenen maskers, die goed bewaard zijn gebleven.

Inmiddels heb ik het troosteloze Belize City verruilt voor een veel paradijselijker oord: het eilandje Caye Caulker. Dit eilandje, dat met name populair is bij backpackers, heeft geen wegen maar alleen zandpaden. Er rijden geen auto’s of brommers, alleen elektrische golfkarretjes. Voor de kust ligt het op een na grootste koraalrif ter wereld. Maar meer over Caye Caulker binnenkort, in een andere log.

Tikal

GuatemalaDe meeste reizigers bezoeken Tikal, de belangrijkste Maya-ruine in Guatemala, tijdens een eendaags bezoek vanuit het nabijgelegen Flores. Omdat de ruine een enorm groot gebied beslaat en je er dus makkelijk twee dagen kunt doorbrengen en omdat het me leuk leek om een nacht in de jungle bij de ruines te slapen heb ik echter een nacht in een hutje bij het hotel Jaguar Inn geboekt. In de buurt van Tikal liggen drie hotels, waarvan twee vooral gericht zijn op groepsreizen en alleen Jaguar Inn zich met name richt op backpackers en andere onafhankelijke reizigers. Dit hotel ligt direct bij de ingang van de ruines, midden in het tropìsche regenwoud van Guatemala. ´s Nachts hoor je vanuit je bed de honderden vogels, brulapen en insekten van de jungle.

 

Voorafgaand aan mijn reis stelde ik mij voor dat een bezoek aan Tikal het hoogtepunt van mijn verblijf in Guatemala zou worden. Gelukkig heeft het me geenszins teleurgesteld. De zeer indrukwekkende ruines beslaan een enorm gebied en zijn prachtig in de jungle gelegen. Tussen de verschillende tempels en piramides wandel je door het tropisch regenwoud, dat wordt bevolkt door jaguars, papegaaien, toekans, brulapen en hele grappige beestjes die familie zijn van de wasbeer.

Tikal was tijdens de bloeiperiode van de Maya´s een van de twee belangrijkste steden van de Maya-wereld, naast Calakmul in Mexico. Toen de tempels en piramides werden gebouwd lag het waarschijnlijk nog niet in de jungle, maar in een geheel door landbouw in beslag genomen gebied. Inmiddels is daar echter niets meer van te zien en worden de tempels omgeven door hoge bomen en dichte begroeing. Sommige piramides kunnen worden beklommen. Vanaf de top heb je dan een spectaculair uitzicht over het regenwoud, waar tussen de boomtoppen af en toe de top van een andere piramide uitsteekt.

Inmiddels ben ik vanuit Tikal weer terug in Flores. Vanuit hier verlaat ik morgenochtend vroeg Guatemala en reis ik door naar Belize City, de hoofdstad van het vierde land dat ik tijdens deze reis zal aandoen: Belize.

Een Asterix en Obelix dorpje in Midden-Amerika

GuatemalaVanuit Rio Dulce ben ik woensdag doorgereisd naar Flores, een klein stadje op een eiland in het Lago Peten Itza. Dit is de uitvalsbasis voor een bezoek aan de Maya-ruines van Tikal, die zo´n 70 kilometer verderop in de jungle liggen.

Flores is een gezellig klein stadje dat vooral wordt beheerst door reizigers, die Tikal en andere Maya-ruines in de omgeving willen bezoeken. Maar Flores zelf is ook historische interessant. Het is namelijk het Asterix en Obelix dorpje van Midden-Amerika. Zo´n 400 jaar geleden was heel Midden-Amerika bezet door de Spanjaarden. Heel Midden-Amerika? Nee, een kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden…

Hoewel er niets meer van te zien is in het moderne Flores, was dit de laatste plek in Midden-Amerika waar de Maya-indianen zich overgaven aan de Spanjaarden. Pas in 1697, ruim 150 jaar na de verovering van de rest van Guatemala door de Spanjaarden, werd dit laatste Maya-koninkrijk (genaamd Tayasal, bewoond door de Itza) door de Spanjaarden veroverd.

De Spaanse veroveraar Cortes bezocht het toenmalige Tayasal wel al in 1525. Hij liet toen een ziek paard achter. Bijna honderd jaar later, in 1618, werd het kleine nog steeds onafhankelijke Maya-koninkrijkje opnieuw door westerlingen bezocht, ditmaal door twee priesters. Zij troffen in het stadje een wit beeld aan in de vorm van het paard van Cortes, dat door de bewoners als een god werd vereerd. Zij vernietigden het paard, waarmee de goede relatie tussen de Maya´s en de Spanjaarden ten einde kwam. Tayasal verzette zich hevig tegen de Spanjaarden, en pas in 1697 kon het worden veroverd door een enorm Spaans leger, dat de gehele stad verwoestte.

Livingston

GuatemalaVanuit Rio Dulce ben ik vanochtend over de rivier met een bootje naar Livingston gevaren. Livingston ligt op de plek waar de rivier in de Caribische Zee uitmondt. Hier slaap ik opnieuw in een hutje aan de rivier, dit keer in het door een Belg gerunde hostel Casa Rosada.

Waar de rest van de bevolking van Guatemala met name bestaat uit Latino´s en Maya´s wordt Livingston bevolkt door negers die allemaal rechtstreeks van Bob Marley lijken af te stammen. Dit zijn Garifuna´s, afstammelingen van zwarte slaven en Arawak-indianen, oorspronkelijk afkomstig van het Caribische eiland St. Vincent. Nadat de Britten eind 18de eeuw de heerschappij over St. Vincent overnamen van de Fransen werden de Garifuna verbannen naar een eiland voor de kust van Honduras. Van daaruit hebben ze zich verspreid over de kust van Midden-Amerika, onder andere naar Livingston.

Rio Dulce

GuatemalaIk ben weer terug in Guatemala. Vanuit Copan ben ik zaterdag met een toeristenbus teruggereden naar Antigua. Deze bus was zeker 30 jaar oud en reed steeds als het een stukje omhoog ging extreem langzaam. Nu ligt Copan op 150 meter en Antigua op zo´n 1300 meter boven zeeniveau, dus je kunt je voorstellen dat het een lange tocht werd. Toen ik om 21.00 uur in Antigua aankwam was vervolgens ook de kamer die ik gereserveerd had al aan iemand anders gegeven (ga nooit naar Posada Asjemenou in Antigua!) en moest ik op zoek naar een ander hostel. Gelukkig vond ik snel een andere kamer.

Gisteren ben ik vervolgens vanuit Antigua naar Rio Dulce gereisd. Rio Dulce ligt in de jungle vlakbij de Caribische Zee. Rio Dulce is een stoffig Midden-Amerikaans dorp langs de snelweg, maar het ligt aan een mooie rivier die naar zee stroomt. Hier verblijf ik twee nachten in een goedkope jungle lodge, Tijax Lodge, in een huisje op palen boven het water. Een prachtige locatie, maar het is hier wel belachelijk warm.

Morgen wil ik met een bootje de rivier afzakken naar Livingston, een dorpje aan de Caribische Zee.

Honduras

HondurasAfgelopen donderdag heb ik de wekelijkse donderdagmarkt van Chichicastenango bezocht. Chichi is een klein Maya-stadje in de bergen van Guatemala, dat twee keer per week in het teken staat van een van de grootste Maya-markten van het land. Mensen uit de verre omgeving komen hierheen om eten, vee, doeken en andere benodigdheden te kopen.

Gisteren ben ik de grens over gegaan naar Honduras. Hier ben ik nu in Copan, een dorpje vlak over de grens met Guatemala. Niet veel reizigers trekken vanuit Guatemala de grens over, waardoor het hier lekker rustig is. Slechts een aantal backpackers bezoeken Copan, de meeste groepsreizen laten het links liggen. Hier heb ik gisteren mijn eerste Maya-ruines van deze reis bezocht, de ruines van Copan.

Copan was tijdens de hoogtijdagen van de Maya’s een van de vier machtige steden in het Maya-rijk. Het is tevens de meest oostelijk gelegen Maya-stad. De ruines staan bekend om het vele zeer gedetailleerde en goed bewaard gebleven beeldhouwwerk. Tussen de tempels stonden overal steles, enorme uit een stuk steen gehouwen tabletten met daarop reliefvoorstellingen en hierogliefen over de geschiedenis van de stad. Ook is er een enorme trap, die helemaal bedekt is met hierogliefen. Dit is de langste hierogliefentekst van de Maya’s die ooit is gevonden.

De reden dat deze stad zich zo heeft kunnen specialiseren in beeldhouwwerk is dat er in de omringende heuvels zeer makkelijk bewerkbare stenen voorhanden waren. Daarom kon men vrij makkelijk en snel de geschiedenis in steen vastleggen. Voor archeologen is dit ideaal, want de stenen zijn goed bewaard gebleven en omdat het Maya-schrift grotendeels is ontcijferd leren de teksten en beeldhouwwerken veel over de geschiedenis van de Maya’s.

Lago de Atitlan

GuatemalaOp dit moment ben ik in Panajachel (spreek uit: Panagasjel), een stadje op de oever van het Lago de Atitlan. Dit kratermeer wordt omringd door enorme vulkanen en een aantal kleine Maya-dorpjes. Panajachel is het toeristische centrum van dit gebied: hier zijn de meeste hotels, restaurants, internetcafes en reisbureautjes. Vanuit Panajachel kun je met bootjes naar de andere dorpjes op de oever van het meer varen.

Gisteren heb ik drie van deze andere dorpjes bezocht: San Marcos, San Pedro en Santiago Atitlan. San Marcos is helemaal in beslag genomen door de New Age beweging. Er zijn centra waar je een maand (van volle maan tot volle maan) in retraite kunt gaan. De laatste week bestaat daarbij uit een week lang stil zijn. Bizar! Overigens ligt San Marcos wel prachtig aan het meer en zijn de oevers begroeid met allemaal mooie fruitbomen.

San Pedro en Santiago Atitlan zijn meer traditionele Maya-dorpjes, waar de Maya-indianen nog traditionele kleding dragen en waar de kerken een mengvorm zijn tussen christendom en het oude Maya-geloof. Binnen die kerken is overigens een enorme concurrentieslag gaande. Vroeger waren alle bewoners van de dorpen katholiek (althans, een mengvorm tussen katholicisme en oude Maya-rituelen), maar tegenwoordig hebben allerlei Amerikaanse evangelische kerken de katholieke kerk naar een tweede plek verwezen. De zendingsdrang van de evangelische Amerikanen is zo groot dat de ene kerk na de andere uit de grond wordt gestampt, waardoor sommige dorpen langs het meer inmiddels enkele tientallen evangelische kerken hebben, elk van een andere evangelische splinterbeweging.

Morgen verlaat ik het Lago de Atitlan. Via de traditionele markt in het bergdorpje Chichicastenango reis ik terug naar Antigua. Van daaruit zal ik vrijdag en zaterdag een kort bezoek brengen aan het derde land tijdens mijn reis: Honduras. Daar wil ik de Maya-ruines van Copan bekijken.

Antigua

GuatemalaVrijdag ben ik van Mexico City doorgevlogen naar Guatemala. Van de luchthaven ben ik direct doorgereisd naar Antigua, een oud stadje in de buurt van de hoofdstad Guatemala City.

Antigua is een leuk stadje waar veel backpackers en taalstudenten verblijven. De belangrijkste attracties zijn ruines van ingestorte kerken, kloosters en paleizen. Deze enorme middeleeuwse gebouwen, gebouwd in een tijd dat Antigua floreerde als hoofdstad van Spaans Midden-Amerika, zijn ingestort tijdens een van de vele aardbevingen die Antigua in de geschiedenis getroffen hebben. Ze zijn nadien nooit meer herbouwd omdat daarvoor geen geld meer was nadat Antigua haar positie als hoofdstad van Midden-Amerika had verloren. Dit levert hele bizarre ruines op, bestaande uit half overeind staande stukken kerk en een hoop brokstukken.

Door de aanwezigheid van de vele buitenlanders doet Antigua eigenlijk helemaal niet Midden-Amerikaans aan. Er zijn heel veel leuke cafes en goede restaurants die gerechten uit de hele wereld serveren. De straten hebben allemaal kinderkopjes als bestrating en de huizen zijn gekleurd in vrolijke pastelkleuren en bijna nooit hoger dan een of twee verdiepingen.

Morgen reis ik door naar het Lago de Atitlan, een meer omzoomd door vulkanen. Er omheen liggen allemaal dorpjes die bewoond worden door Maya´s, de oorspronkelijke bevolking van dit deel van Amerika.

Mexico City

MexicoMijn reis is begonnen. Na een vlucht van 11 uur ben ik woensdagavond aangekomen in Mexico City. Hier heb ik een tweedaagse tussenstop gemaakt, voor ik vanmiddag verder vlieg naar Guatemala. Mexico City is de grootste stad ter wereld, en dat is te merken aan het chaotische verkeer en de verschrikkelijke luchtvervuiling. Toch is er ook veel moois te zien.

Vier jaar geleden ben ik al eens in Mexico City geweest, als begin van mijn reis door Mexico toen. De afgelopen twee dagen heb ik dus vooral dingen opnieuw bezocht. Rond het centrale plein (Zocala) heb ik gisteren de enorme kathedraal, de opgravingen van de belangrijkste Aztekentempel en het presidentieel paleis bezocht. In het trapportaal van dit paleis heeft Diego Riviera zijn beroemde muurschilderingen over de geschiedenis van Mexico aangebracht. Ook heb ik opnieuw het Nationaal Antropologisch Museum bezocht. Dit is het belangrijkste museum over de Midden-Amerikaanse culturen voor de komst van de Europeanen.

Vanmiddag vlieg ik door naar Guatemala Stad, de hoofdstad van Guatemala. Daar zal ik overigens niet blijven, want er is niet veel te zien en bovendien is deze stad niet erg veilig. Ik reis daarom meteen door naar het nabijgelegen Antigua. Dit is een oud stadje tussen de vulkanen waar veel backpackers en studenten die Spaans willen leren heen trekken.

Vakantie!

Afgelopen donderdag was de laatste Raadsvergadering voor het zomerreces. Tijdens deze lange en overvolle vergadering moest ik over maar liefst vier onderwerpen het woord voeren in de Raad: de Deo (een aantal moties naar aanleiding van de commissievergadering), het voetbalstadion, het aangepaste masterplan voor 023 (nieuwbouw Schalkwijk langs Schipholweg) en het Programma van Eisen voor het Connexxionterrein. Na deze Raadsvergadering is het nu zomerreces. Tot en met 19 augustus zijn er geen Raads- of commissievergaderingen.

MexicoGuatemalaHondurasBelize

Aanstaande woensdag ga ik op vakantie. Ik ga vier weken backpacken in Guatemala, Belize, Honduras en Mexico. Woensdag vlieg in naar Mexico Stad. Vier jaar geleden ben ik al in Mexico geweest, dus daar blijf ik nu maar kort. Na twee dagen vlieg ik door naar Guatemala. Daar ga ik rondreizen met het openbaar vervoer. Behalve Guatemala wil ik Honduras (Copan) en Belize bezoeken. Mijn reis eindigt weer in Mexico, waar ik in Yucatan nog enkele dagen in een hutje aan het strand van Tulum mijn reis wil afsluiten. Vanuit Yucatan vlieg ik dan 7 augustus via Mexico City weer naar huis.

De komende weken kun je op deze website mijn ervaringen tijdens mijn reis volgen. Net als vorig jaar in Zuid-Afrika zal ik op deze site geregeld verslag doen van mijn reis. De komende tijd dus even geen politiek op deze site. Vanaf 7 augustus ben ik weer terug in Nederland en zal ik mij weer met politiek gaan bezig houden.

Busremise Connexxion krijgt nieuwe functie

Gisteren is de gemeenteraad akkoord gegaan met het Programma van Eisen voor de herinrichting van het Connexxion-terrein. Op deze website heb ik al meerdere malen hierover geschreven. Het is een zeer lastig dossier, mede door de omstreden reservering van ruimte voor woonwagens op het terrein. Maar gisteren kon dit eindelijk worden afgerond en ging de overgrote meerderheid van de Raad akkoord met het Programma van Eisen.

Aan de Leidsevaart in Haarlem-West was lange tijd de busremise van Connexxion gevestigd. Deze zal echter plaats maken voor woningen, bedrijfjes en een school. Ook is er ruimte gereserveerd voor de mogelijke verplaatsing van zeven woonwagens uit de Waarderpolder. Het gebied biedt een unieke kans voor Haarlem. Het komt bijna nooit voor dat zo’n groot stuk grond zo dicht bij de binnenstad vrij komt voor woningbouw. Er zullen 160 tot 210 woningen worden gebouwd, gecombineerd met ruimte voor kleine bedrijfjes en maatschappelijke voorzieningen. Ook zal het bestaande NZH-museum hier gevestigd blijven.

Connexxionterrein

 

Het belangrijkste discussiepunt is de reservering van ruimte voor zeven woonwagens in het Programma van Eisen. Deze woonwagens staan nu op het Waarderveld in de Waarderpolder, maar daar moeten ze weg omdat het een tijdelijke locatie betreft. Op verzoek van de Raad heeft wethouder Jan Nieuwenburg nog onderzoek gedaan naar een aantal alternatieve locaties in Haarlem-West, maar die bleken niet geschikt te zijn. Die locaties zouden niet op tijd beschikbaar zijn, ten kosten gaan van natuur of een gevaar vormen voor de woningbouwopgave die de gemeente met het Rijk heeft afgesproken. Wij zijn daarom akkoord gegaan met de reservering van ruimte voor de woonwagens op het Connexxionterrein, maar hebben daarbij wel aan de wethouder gevraagd ook de komende tijd zijn ogen en oren open te blijven houden voor eventuele betere alternatieven.

Een zeer actieve werkgroep van buurtbewoners denkt mee over de bouwplannen op het Connexxionterrein. De PvdA wil graag dat deze werkgroep betrokken blijft. Ik heb daarom samen met onder meer GroenLinks een motie ingediend die betrokkenheid van deze werkgroep als een eis toevoegt aan het Programma van Eisen. Deze motie werd door de Raad aangenomen.

Raad akkoord met ontwerp voetbalstadion

De gemeenteraad is gisteren akkoord gegaan met het definitief ontwerp voor het nieuwe stadion van voetbalclub HFC Haarlem in Haarlem-Oost. Een ruime meerderheid van PvdA, SP, VVD en CDA steunde het definitief ontwerp. Hiermee is de belangrijkste horde op weg naar de bouw van het nieuwe voetbalstadion genomen.

De PvdA is altijd voorstander geweest van dit nieuwe stadion. Daar hebben wij drie redenen voor. Allereerst is het goed dat HFC Haarlem een modern en beter stadion krijgt, waardoor de club door kan groeien. Ten tweede is de komst van het stadion een versterking van de oostelijke entree van de stad. Tenslotte kan op het gebied wat vrij komt in Haarlem-Noord woningbouw plaatsvinden.

Stadion Oostpoort (artist impression)

 

Bij de behandeling van het voorlopig ontwerp vorig jaar heb ik namens de PvdA nog een aantal verbeteringen gevraagd, met name om de overlast voor de buurt zo veel mogelijk te beperken. Zo vroegen wij het College minder licht te gebruiken, meer groen te laten bestaan en een veiligere ontsluiting van de parkeergarage te realiseren. Al deze wensen zijn in het definitief ontwerp overgenomen. Bovendien zegde de wethouder ook de door ons gewenste fysieke afscheiding naar de woningen aan het Liewegje en meer stallingruimte voor fietsen toe. De PvdA kon dan ook van harte akkoord gaan met het definitief ontwerp. Hetzelfde deden ook SP, VVD en CDA, waardoor het stadion kon rekenen op een ruime meerderheid in de Raad.

Bij het voorlopig ontwerp heb ik vorig jaar al aangegeven dat wij vinden dat de naastgelegen buurt (Parkwijk-Zuiderpolder) niet alleen lasten, maar ook lusten van het nieuwe stadion moet ondervinden. Daarom is het belangrijk dat in het stadiongebied ook functies voor de buurt komen, zoals een huisartsenpost of een apotheek. Bovendien heb ik voorgesteld dat voetbalclub HFC Haarem de buurt ondersteunt met onder meer stageplekken en projecten op het gebied van lichaamsbeweging, leefbaarheid en een gezonde levensstijl. De wethouder en de voetbalclub hebben dit idee inmiddels overgenomen.

Interview Elan Nieuws

Op 1 maart dit jaar liep ik een dag stage bij woningbouwcorporatie Elan Wonen (zie een eerdere log). Naar aanleiding hiervan staat er een interview met mij in het meest recente nummer van Elan Nieuws, het bewonersblad van Elan Wonen. Lees hier het interview. Verder lezen

Historische dag: generaal pardon

Het is vandaag een historische dag. Vandaag heeft staatssecretaris Nebahat Albayrak namelijk de eerste verblijfsvergunningen uitgereikt aan een gezin dat onder de pardonregeling valt. Na jaren tevergeefse strijd tegen de halsstarrige houding van minister Verdonk is het pardon nu dan eindelijk werkelijkheid geworden.

Nebahat Albayrak reikt eerste pasjes uit

 

Een gezin uit Congo, dat al sinds 1993 in Nederland woont, kreeg vandaag in Den Bosch de eerste verblijfspasjes uitgereikt door Nebahat Albayrak. Naar verwachting zullen tussen de 25.000 en 30.000 mensen in aanmerking komen voor de pardonregeling. Inmiddels hebben 1100 van hen al een uitnodiging ontvangen om hun verblijfsvergunning op te halen.

De pardonregeling is wat mij betreft het belangrijkste succes van de PvdA in de eerste honderd dagen van het kabinet. Meteen na de verkiezingen maakte Wouter Bos zijn verkiezingsbelofte waar dat zijn eerste daad na de verkiezingen een pardonregeling zou zijn. Hij diende meteen samen met SP, GroenLinks, D66, ChristenUnie en PvdD een motie in, die het vorige kabinet opriep zo’n regeling mogelijk te maken. Tijdens de kabinetsformatie werd vervolgens de precieze regeling afgesproken. En nu, nog geen vijf maanden na het aantreden van het kabinet, hebben de eerste mensen hun verblijfsvergunning ontvangen. Een fantastisch resultaat!

Noordvleugel 2040

Afgelopen vrijdag was ik aanwezig bij de conferentie ‘Horizon in Beeld’ van de Noordvleugel. De Noordvleugel is het samenwerkingsverband van gemeenten en provincies in het noordelijk deel van de Randstad, dus onder meer Haarlem, Haarlemmermeer, Zaanstad, Amsterdam, Hilversum en Almere. De conferentie was een onderdeel van het project Noordvleugel 2040, waarin een toekomstvisie voor dit deel van de Randstad moet worden gevormd. Tijdens de conferentie werd gepresenteerd wat er tot nu toe is bedacht en was er ruimte voor gemeenteraadsleden en belangenorganisaties om hierover te discussieren.

De Noordvleugel

 

De Noordvleugel wil zich in 2040 ontwikkelen tot een volwaardige metropool, die kan concurreren met andere grootstedelijke regio’s in Europa en daarbuiten. In de toekomstvisie zal echter niet alleen aandacht worden besteed aan de economie, maar ook aan de bouw van woningen, de gevolgen van de klimaatverandering, de ruimte voor natuur en mogelijkheden voor recreatie en vrije tijd. De toekomstvisie zal onder meer de basis vormen voor het beleid van Rijk, provincies en gemeenten. Een belangrijk document dus.

De bedoeling is dat de toekomstvisie eind van dit jaar wordt gepresenteerd. Wil je meer weten over het project Noordvleugel 2040? Kijk dan hier.