Meer

Archive | april, 2012

Muziek aan de Muur

Als gemeenteraadslid word je af en toe gevraagd om deel te nemen aan een jury voor een cultureel of sportief evenement of een bepaalde prijs. Zo was ik zaterdag 28 april jurylid bij Muziek aan de Muur, een cultuureducatieproject voor kinderen van 6 tot 16 jaar van harmonie De Spaarnebazuin. De deelnemende kinderen zetten onder begeleiding van een professionele kunstenaar een muziekstuk om in een abstract schilderij. Tijdens het concert werden deze schilderijen getoond tijdens het bijbehorende muziekstuk. Aan collega-jurylid Hans Brings en mij de lastige taak om het mooiste schilderij aan te wijzen.

De PvdA vindt het belangrijk dat cultuur niet alleen plaatsvindt in de professionele podia en musea, maar ook in de wijken. Ook vinden wij het belangrijk dat kinderen en jongeren in aanraking kunnen komen met cultuur. Dit project van De Spaarnebazuin is daar een goed voorbeeld van. Op drie verschillende plekken in de stad wordt Muziek aan de Muur middenin de wijk georganiseerd. Kinderen die anders misschien helemaal niet naar een concert toe zouden gaan worden aangemoedigd  goed naar de muziek te luisteren en er iets creatiefs mee te doen in de vorm van een schilderij. Een mooi initiatief, dat navolging verdient.

Haarlems Dagblad: ‘Beerput Zijlpoort opengetrokken’

Donderdag 26 april sprak de raadscommissie Bestuur over een nieuwe overschrijding in de kosten voor het nieuwe gemeentekantoor Zijlpoort. Zoals je op deze site al vaker hebt kunnen lezen (zie o.a. hier) wordt de gemeentehuisvesting, die volgens SP en VVD in 2006 veel goedkoper zou worden dan het door de PvdA gewenste kantoor in Schalkwijk, steeds maar duurder. De PvdA is zeer kritisch over deze nieuwe overschrijding. Waren deze kosten echt niet eerder te voorzien? Zaterdag 28 april doet het Haarlems Dagblad verslag van deze commissievergadering. Ook ik word daarin geciteerd. Je kunt het artikel hier lezen. Verder lezen

De Kunduz-coalitie

Na zeven weken in het Catshuis gepraat te hebben over een nieuw pakket keiharde bezuinigingen, trok Geert Wilders er vorig weekend opeens de stekker uit. Het meest rechtse kabinet uit naoorlogse geschiedenis kwam daarmee ten val. Een unieke kans om een nieuwe weg in te slaan. Naar een Nederland waar we de pijn van de bezuinigingen eerlijk delen, we naast elkaar staan in plaats van tegenover elkaar en waar we echte hervormingen doorvoeren die ons land sterker maken.

Helaas sloten VVD, CDA, D66, ChristenUnie en GroenLinks (de zogenaamde Kunduz-coalitie) gisteren een akkoord, dat heel veel van deze kansen laat liggen. Eerlijk is eerlijk: het nieuwe akkoord is een stuk beter dan de plannen die VVD, CDA en PVV hadden klaarliggen, maar het had nog zoveel beter gekund. In plaats van een rechts akkoord met een progressief sausje had er een akkoord kunnen liggen dat de pijn echt eerlijker zou verdelen.

Dit pakket zet leraren en politieagenten op de nullijn, maakt de dagelijkse boodschappen duurder, vermindert de kansen op een baan voor ouderen en vraagt vrijwel niets van de hoogste inkomens. Op dezelfde dag dat GroenLinks, D66 en ChristenUnie instemden met verhoging van de BTW op de boodschappen van alle Nederlanders, stelden zij een besluit over de invoering van een bankenbelasting uit. Op dezelfde dag dat zij tekenden voor de nullijn voor onderwijzers en agenten, deden zij helemaal niets aan de bonussen van de topinkomens.

Nu overheerst misschien nog de euforie, maar als de stofwolken zijn opgetrokken zal duidelijk worden wat dit akkoord echt betekent voor ons allemaal. Dan wordt duidelijk wie met dit akkoord de rekening van de crisis gaan betalen: de mensen die het nu al het moeilijkst hebben. En dan is het aan de kiezer om op 12 september te kiezen tussen dit akkoord of het veel eerlijker hervormingspakket, dat de PvdA enkele weken geleden al presenteerde. Ik kan niet wachten om zoveel mogelijk Haarlemmers ervan te overtuigen dat het echt veel eerlijker kan.

Bevrijdingspop blijft in de Hout

Het is de bedoeling dat Bevrijdingspop ook de komende jaren in en rond de Haarlemmerhout plaats blijft vinden. Dat heeft het College van B&W donderdag 19 april duidelijk uitgesproken in de Haarlemse gemeenteraad. Het College kreeg daarbij steun van een ruime meerderheid van de gemeenteraad, waaronder de PvdA. Alleen CDA, D66, Actiepartij en Ouderenpartij stemden voor moties die vroegen om een onderzoek naar een alternatieve locatie.

Afgelopen jaren bleek dat de bomen en het gras in de Hout en het Frederikspark schade ondervinden van de festivals die er jaarlijks worden gehouden: het Houtfestival en Bevrijdingspop. Afgelopen jaar is dan ook onderzocht hoe daar iets aan gedaan kan worden. Eén van de mogelijkheden was verplaatsing van Bevrijdingspop naar een andere locatie. De PvdA is daar niet voor. Stadsparken zijn er voor alle Haarlemmers en dit soort festivals passen daar goed bij. Bovendien vinden wij dat Bevrijdingspop in de buurt van de binnenstad moet worden gehouden en niet verplaatst moet worden naar bijvoorbeeld de Waarderpolder.

Wel zijn er extra maatregelen nodig om het monumentale park beter te beschermen tijdens de festivals. Die kosten geld en een deel daarvan zal door de organisatie van beide festivals betaald moeten worden. De gemeente gaat komende tijd met de beide festivals in gesprek over hoe dit zo goed mogelijk geregeld kan worden. Uitgangspunt voor de PvdA is daarbij wel dat beide festivals gratis toegankelijk moeten blijven.

Het beste zou zijn als de vele bezoekers die elk jaar genieten van Bevrijdingspop zelf een vrijwillige bijdrage zouden geven aan het festival. Dat kan nu al. Voor een tientje per jaar kun je ‘Vriendje voor een Tientje’ worden. Op die manier steun je Bevrijdingspop in economisch lastige tijden. Ik heb me inmiddels aangemeld, doe jij ook mee? Kijk hier voor meer informatie.

Een Haarlems eerbetoon voor Harry Mulisch?

Moet er een monument komen voor Harry Mulisch? Die discussie ontstond meteen na het overlijden van de in Haarlem geboren schrijver in oktober 2010. Verschillende kunstenaars en groepen Haarlemmers kwamen met voorstellen. In de gemeenteraad werd afgesproken dat het College van B&W de verschillende mogelijkheden op een rijtje zou zetten. Donderdag 12 april besprak de raadscommissie Ontwikkeling deze mogelijkheden.

Harry Mulisch werd op 29 juli 1927 in Haarlem geboren. Hij woonde een groot deel van zijn leven in onze stad en verschillende van zijn boeken spelen zich in Haarlem af. Hoewel de schrijver een haat-liefdeverhouding met onze stad had, is zijn persoon en zijn werk duidelijk met Haarlem verbonden. Sinds 1995 was Mulisch bovendien de enige ereburger van de stad.

Het College zette een aantal mogelijkheden voor een eerbetoon voor Mulisch op een rijtje. Naast het oorspronkelijke voorstel van een monument zou de gemeente bestaande evenementen of initiatieven in het teken van Mulisch kunnen zetten of een nieuw evenement in het leven kunnen roepen, zoals een literaire prijs of een serie literaire avonden.

De raadscommissie Ontwikkeling wil dat twee mogelijkheden verder uitgewerkt worden. Ten eerste een monument voor Mulisch. Dat kan een standbeeld zijn, maar bijvoorbeeld ook een kunstwerk dat verwijst naar zijn werk of teksten van Mulisch op blinde gevels. Ten tweede een activiteit waarmee het lezen van het werk van Mulisch wordt bevorderd, bijvoorbeeld via een opstelwedstrijd voor scholieren. Beide uitgewerkte ideeën zullen daarna opnieuw in de raadscommissie worden besproken.

Bibob-screening coffeeshops

Burgemeester Bernt Schneiders heeft besloten een Bibob-screening in te voeren voor Haarlemse coffeeshops. Op die manier moet voorkomen worden dat de overheid ongewild criminaliteit faciliteert met vergunningen. Donderdag 12 april besprak de raadscommissie Bestuur dit besluit van de burgemeester.

De Wet BIBOB (Bevordering Integriteitsbeoordelingen door het Openbaar Bestuur) geeft de gemeente de mogelijkheid zich te beschermen tegen het risico dat zij ongewild criminele activiteiten faciliteert met vergunningen of subsidies. Dat gebeurt door de achtergronden van een bedrijf of persoon te onderzoeken. Als de partij een crimineel verleden heeft of als er onduidelijke financiële constructies zijn, kan de overheid de vergunning of subsidie weigeren. De minister van Veiligheid en Justitie heeft gemeenten gevraagd ook coffeeshops aan zo’n screening te onderwerpen.

De PvdA is, net als een ruime meerderheid van de gemeenteraad, zeker niet tegen zo’n screening. Het is belangrijk dat de gedoogde cannabishandel niet verweven raakt met criminaliteit. Bovendien kan de screening onderdeel gaan uitmaken van het keurmerk voor coffeeshops, dat binnenkort in Haarlem wordt ingevoerd (zie een eerdere blog). Ook veel coffeeshophouders zijn om die reden akkoord met de screening.

Maar het mag natuurlijk niet zo zijn dat coffeeshops niet door de screening komen alleen maar omdat de teelt en aanvoer van cannabis in Nederland illegaal (en dus per definitief crimineel) is. Dan helpen we ons succesvolle gedoogbeleid om zeep. Ik heb burgemeester Bernt Schneiders dan ook gevraagd om deze zogenaamde ‘achterdeurproblematiek’ buiten beschouwing te laten bij de Bibob-screening. Dat heeft de burgemeester toegezegd. Er zal geen coffeeshop in Haarlem gesloten worden enkel en alleen omdat zij contacten heeft met illegale telers en handelaars van cannabis.

Keuzes voor de toekomst

Dinsdag 10 april heeft PvdA-leider Diederik Samsom in Den Haag de keuzes van de PvdA voor de toekomst van Nederland gepresenteerd. Keuzes die een antwoord bieden op de economische crisis, de vastgelopen woningmarkt en een toenemende werkloosheid. Keuzes die VVD, CDA en PVV in het Catshuis maar niet kunnen maken.

Waar het kabinet vooral lijkt te gaan kiezen voor kille bezuinigingen, kiest de PvdA voor eerlijk delen, kansen bieden en vooruitgang creëren. Voor echte hervormingen in plaats van de botte hakbijl van Mark Rutte. De keuzes van de PvdA bieden een echt alternatief voor de woningmarkt, de arbeidsmarkt, het onderwijs, de zorg, een duurzame energievoorziening en veiligheid. Mensen moeten weer grip krijgen op hun baan, de school van de kinderen, het ziekenhuis, hun woning en de veiligheid op straat. Hiermee wil Diederik Samsom Nederland weer zijn vertrouwen, zijn optimisme en onderlinge verbondenheid teruggeven.

Maar vooral keert de PvdA met deze keuzes terug waar de partij thuishoort: een progressieve en moderne partij met de beste antwoorden op de vragen van nu en straks. Een partij die moeilijke discussies over hypotheekrenteaftrek, ontslagrecht en eigen bijdrage in de zorg niet uit de weg gaat, maar daarbij wel steeds kiest voor een eerlijke en sociale oplossing. Een partij die niet alleen wil houden wat we hebben, maar blijft streven naar verandering. Een koers die ik de afgelopen jaren soms wel een beetje heb gemist (zie o.a. deze blog), maar waarvan ik ontzettend blij ben dat we die met Diederik Samsom weer hebben teruggevonden.

Lees hier de keuzes voor de toekomst van de PvdA en bekijk hieronder de speech van Diederik Samsom bij de presentatie van deze keuzes.

 

Een nieuwe baan

Niet iedereen weet het, maar het raadslidmaatschap is een parttime functie. In Haarlem ben je er gemiddeld zo’n twintig uur per week mee bezig. Vrijwel alle raadsleden hebben daarnaast dan ook nog een andere baan. Afgelopen jaren werkte ik naast mijn raadslidmaatschap als inhoudelijk medewerker van de statenfractie van de PvdA Noord-Holland. Deze week heb ik deze baan, die ik de afgelopen jaren met veel plezier heb gedaan, verruild voor een nieuwe. Maandag 2 april ben ik aan de slag gegaan als ‘expert sociale media’ bij sector Communicatie van de provincie Noord-Holland.

In deze nieuwe baan mag ik de provincie adviseren over de inzet van sociale media, zowel intern als extern. Ik denk dat er voor overheden nog een wereld te winnen valt als het gaat om verstandig en interactief gebruik van sociale media als Twitter, Linkedin en Facebook. Ik heb er heel veel zin in daar in Noord-Holland een bijdrage aan te leveren.

Op deze website blijf ik overigens alleen bloggen over mijn werk als gemeenteraadslid. Over mijn werk als ambtenaar bij de provincie zul je, net als over mijn vorige baan, hier na deze blog verder weinig lezen. Ik vind het namelijk belangrijk om mijn politieke activiteiten en mijn werk duidelijk gescheiden te houden.